Koleżanki

Miejsce: Teatr Muzyczny Gdynia

pl. Grunwaldzki 1

25 stycznia 2010 - godz.17:00, 20:00

Bilety:

90/100 zł

Pierre Chesnot
Koleżanki Teatru Komedia w Warszawie

Przekład: Barbara Grzegorzewska

Dla jednych to złośliwa, ostro antyfeministyczna satyra, dla innych pełna humoru komedia, jeszcze inni dostrzec mogą w niej, może nawet z pewną dozą zadumy, własny portret. Historia męża osaczonego przez stado przyjaciółek żony.

Obfituje w błyskotliwie dowcipne dialogi, zaskakujące zwroty akcji i absurdalne sytuacje. Łączy romans z kryminałem, a potoczne sercowe dramaty z niezbędną dozą egzotyki. Ale za sprawą trafnych obserwacji obyczajowych patrzymy na tę historię bez owego poczucia wyższości, które często nam towarzyszy na przedstawieniach tego rodzaju. Czy aby na pewno my sami zachowujemy się inaczej?

Gwiazdorski zespół aktorski (w obsadzie m.in. Katarzyna Figura, Marzena Trybała, Grażyna Wolszczak, Katarzyna Żak, Jan Jankowski, Rafał Cieszyński) prowadzony pewną reżyserska ręką Grzegorza Chrapkiewicza (który z równym powodzeniem realizuje kasowe przeboje, jak Gombrowcza, Ioneskę czy - ostatnio - przejmujący "Fantom bólu" Sigariewa) to gwarancja, że czeka nas nie tylko świetna zabawa, ale także interesujące wydarzenie teatralne.

Reżyseria: Grzegorz Chrapkiewicz
Scenografia: Wojciech Stefaniak
Kostiumy: Dorota Roqueplo
Opracowanie muzyczne: Robert Leszczyński

Obsada:
Katarzyna Figura
Katarzyna Cygler
Marzena Trybała
Grażyna Wolszczak
Katarzyna Żak
Rafał Cieszyński
Jerzy Gorzko
Jan Jankowski

Koncert kolęd Sopockiego Chóru Kameralnego Continuo

Miejsce: Urząd Miejski Sopot

20 Grudnia 2009 (sobota)

Bilety: wstęp wolny

Urząd Miasta Sopotu, Bałtycka Agencja Artystyczna BART oraz
Sopocki Chór Kameralny Continuo
mają zaszczyt zaprosić na
tradycyjny, coroczny Koncert kolęd z różnych stron świata!

19 grudnia /sobota/ godz. 18.00 w Sali Posiedzeń Urzędu Miasta Sopot
Sopocki Chór Kameralny Continuo
dyrygent Anna Borkowicz

W trakcie koncertu do nabycia będzie świeżo wydana płyta Sopockiego Chóru Kameralnego CONTINUO pt.: "Hodie Christus natus est czyli kolędy z różnych stron świata". Połowa dochodu ze sprzedaży płyty chór przeznaczy na MOPS w Sopocie

Przyjdź i poczuj klimat zbliżających się Świąt! Nie pożałujesz!

Wieczór Absolwenta: Krystyna Prońko

Miejsce: Kwadratowa (Gdańsk)

18 Października 2009 (niedziela)

Bilety:

25/35zł - przedsprzedaż
30/40zł - dzień koncertu
(wejście od 17:00)

Krystyna Prońko oprócz jazzu i rocka z powodzeniem śpiewa również muzykę współczesną. Karierę wokalną rozpoczęła w rodzinnym zespole "Refleks". W 1973 r. wstąpiła na Festiwalu Wokalistów Jazzowych w Lublinie i na Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu gdzie uhonorowano jej interpretacje piosenek "Po co ci to chłopcze" i "Umarłe krajobrazy".

Studiowała na Wydziale Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Akademii Muzycznej w Katowicach. Zadebiutowała w 1969 roku. Współpracowała z zespołami Refleks, Respekt, Skaldowie, ABC, Czerwone Gitary. Laureatka festiwali piosenkarskich (m.in. w Opolu). W latach 1979-1981 prowadziła klasę śpiewu w Akademii Muzycznej w Katowicach.

W 1988 r. wzięła udział w Festiwalu Muzyki Współczesnej Rainbow Music w Katowicach i nagrała utwór Andrzeja Krzanowskiego "Relief IV" na sopran i dzwony, który znalazł się na płycie CD "Polish Perkusion Works".

W latach 1987-89 współpracowała z Big Bandem Gustawa Broma, z którym nagrała m.in. Mszę Jazzową z udziałem chóru Brneńskich Madrygalistów. Wydaje także wyprodukowane przez siebie nagrania pod znakiem Power Music Krystyna Prońko. W nagraniach towarzyszą jej zaangażowani do sesji nagraniowych muzycy, natomiast w koncertach najczęściej można ją usłyszeć z towarzyszeniem zespołu lub duetu - piano Paweł Serafiński, saksofon - Piotr Prońko - brat Krystyny.

Rok 2008 przyniósł parę nowych piosenek m.in. duet z Tomkiem Lipnickim pt. "Każda chwila" oraz piosenkę "Wpadłam tu".

Znane przeboje Krystyny Prońko to m.in. "Jesteś lekiem na całe zło", "Małe tęsknoty", "Deszcz w Cisnej", "Modlitwa o miłość prawdziwą", "On nie kochał nas" (w duecie z Majką Jeżowską), "Niech moje serce kołysze ciebie do snu", "Psalm stojących w kolejce", "Senna kołysanka".

Madame Butterfly - wersja estradowa

Miejsce: Filharmonia Bałtycka (Gdańsk)

24 października 2009 (sobota)

Bilety:

Kategoria I: 50 zł, 40 zł
Kategoria II: 40 zł, 30 zł
Kategoria III: 30 zł, 20 zł
Kategoria IV: 20 zł, 10 zł

AKT I

W japońskim porcie zatrzymał się na czas dłuższy okręt amerykańskiej marynarki wojennej. Monotonny tryb życia ciąży młodemu porucznikowi Pinkertonowi; aby sobie uprzyjemnić życie, korzysta z usług japońskiego pośrednika Goro, który za opłatą ułatwia mu znajomość z młodziutką gejszą Cio-Cio-San, zwaną także Butterfly (motyl). Pinkerton, zgodnie z japońskimi zwyczajami, ma zawrzeć z nią ślub, którego ważność rozciąga się na 999 lat. Goro wprowadza porucznika do wynajętego dlań domku na wzgórzu nad miastem i przedstawia mu służbę jego przyszłej żony. Wkrótce ma się odbyć ceremonia ślubna - jako pierwszy z gości zjawia się konsul Stanów Zjednoczonych w Nagasaki, Sharpless. Zapatruje się on na sprawę małżeństwa Pinkertona poważniej niż młody porucznik i ostrzega go, by nie łamał życia młodziutkiej, szczerze go kochającej Japonce.

Nadchodzi Cio-Cio-San w otoczeniu rodziny i licznego grona dziewcząt japońskich. Wyznaje ona Pinkertonowi, że rano była w domu misjonarzy, by przyjąć wiarę chrześcijańską, i że dla niego gotowa jest zupełnie zerwać ze swą rodziną i środowiskiem. Urzędnik stanu cywilnego odczytuje akt ślubu. Weselną atmosferę mąci nagłe zjawienie się wuja panny młodej - Bonzy, który odkrył tajemnicę jej chrztu i za porzucenie wiary ojców oraz poślubienie cudzoziemca rzuca przekleństwo na jej głowę. W ślad za nim opuszczają pośpiesznie dom Pinkertona przerażeni goście weselni. Butterfly i Pinkerton zostają sami. Nadchodzi noc. Akt I kończy się wspaniałym duetem miłosnym, jednym z najpiękniejszych w światowej literaturze operowej ("Bimba degli occhi").

AKT II

Minęły trzy lata od ślubu Pinkertona. Butterfly wraz z małym synkiem każdej wiosny oczekuje męża, który odjeżdżając wkrótce po ceremonii zaślubin, przyrzekł jej, że na pewno powróci. Żyją w biedzie, a wierna służebnica Butterfly, Suzuki, obawia się gorszego jeszcze niedostatku, nie spodziewa się bowiem powrotu Pinkertona. Butterfly jednak niezachwianie wierzy jego słowom. Nieoczekiwanie zjawia się witany radośnie przez Butterfly konsul Sharpless. W trakcie jego wizyty przybywa też bogaty książę Yamadori, który przy pomocy pośrednika Goro zabiega o względy Cio-Cio-San. Młoda Japonka odrzuca jednak stanowczo jego konkury. Uważa się nadal za żonę Pinkertona i nie uznaje rozwodowych zwyczajów japońskich. Na jej postanowienie nie wpływają nawet słowa Sharplessa, który w oględny sposób daje do zrozumienia, że Pinkerton nie zamierza do niej wracać. Cio-Cio-San nie wierzy słowom konsula (aria "Un bel di vedremo" - "Tam na wschodniej stronie"). Pokazuje mu swego synka i prosi, by powiadomił Pinkertona, że oboje z dzieckiem stale go oczekują. Zakłopotany swą przykrą misją Sharpless opuszcza dom Butterfly, która w chwilę potem wypędza natrętnego Goro.

Wystrzał armatni zwiastuje przybycie okrętu Pinkertona. Uszczęśliwiona Butterfly przystraja wraz z Suzuki cały dom kwiatami (duet "Scuoti quelle fronda") i ubrana w ślubną suknię oczekuje przybycia małżonka. Z wolna zapada zmierzch; w oddali słychać śpiew rybaków wracających z połowu. Na ścieżce wiodącej do domku Butterfly nie widać nikogo...

AKT III

Minęła noc. Znużona oczekiwaniem Butterfly, usnęła. Teraz dopiero w ogródku przed domem zjawiają się Sharpless i Pinkerton. Suzuki ze zdumieniem patrzy na towarzyszącą im nieznajomą elegancką damę. To małżonka Pinkertona przybyła wraz z mężem, by zabrać jego synka. Cio-Cio-San, która zjawia się po chwili, od razu domyśla się wszystkiego i wie, co ma teraz uczynić. Odprawia obecnych i wydobywa ze skrytki stary, rodowy sztylet, na którego klindze wyryte są słowa: "Niechaj z honorem umiera ten, komu los nie pozwolił żyć z honorem". Pożegnawszy się z dzieckiem, Cio-Cio-San przebija się sztyletem. W ostatnim odruchu świadomości zwraca się w stronę Pinkertona, który wpada do pokoju z okrzykiem: Butterfly!

Źródło: http://www.teatrwielki.pl/tekst.php?id=1509